این در سرشت و رمز فداکاری است که آنهائی که خود را فدا مینمایند اغلب به وسعت نیروی روحانی که آزاد میسازند واقف نیستند. باید گفت عمل فداکاری نقطه نظر و موضوع اصلی این کتاب است که دکتر بوریس هندال آنرا به رشته تحریر در آورده است.

هنگامی که میرزا مهدی "غصن اطهر" پسر حضرت بهاء الله از حفره
نور گیر در سقف زندان یعنی مکانی که ایشان، عائله مبارکه و بسیاری دیگر از بهاییان بهمراه مظهر ظهور الهی محبوس بودند به درون افتاد به سختی مجروح شد و احتمال فوت او بعلت شدت جراحات میرفت. وقتی که پدر بزرگوارش پیشنهاد نجات حیاتش را به وی داد او قربانی شدن در راه حق را انتخاب نمود و امیدوار بود که این فداکاری موجب شود که درب های زندان بر روی آنهائی که آرزوی زیارت محبوب خود حضرت بهاءالله را داشتند گشوده گردد.

حضرت بهاءالله با قبول این فداکاری حتی به منظورهدف والاتری از درگاه حق رجا نمودند: « ای ربّ فدیت ما اعطیتنی لحیوة العباد و اتّحاد من فی البلاد ».

زندگی کوتاه مدت میرزا مهدی "غصن اطهر" بازگو کننده داستان شگرف شهادت فردی است که حضرت بهاءالله آن را در مقام رفیع قربانی های شامخ تاریخ دینی بشریت به مثابه قربانی فرزند حضرت خلیل در سبیل رب جلیل و جانبازی حضرت روح بر صلیب فدا و شهادت حضرت سید الشهداء محسوب فرموده اند و به این وسیله نیروی روحانی لازم برای انجام هدف غائی ظهور حضرت بهاءالله یعنی احیای حیات روحانی فرد و وحدت عالم انسانی آزاد گردید.